 |
|
|
Cykl obozowisk: od późnego paleolitu do końca neolitu,
najintensywniejsze osadnictwo paraneolitycznej kultury Zedmar.
 |
Wykop SC
Chata k. Zedmar z fr.naczynia i siekiera kamienna in situ |
W czwartym sezonie przebadano powierzchnię 40m2 w dwóch rejonach stanowiska - na południowo-wschodnim brzegu wyspy wraz z przyległym fragmentem strefy litoralnej byłego jeziora (wykopy EG, EH, EJ) oraz przy południowym brzegu u stóp kulminacji (wykop SZ).
W wyniku badań uzyskano liczne i różnorodne materiały z epoki kamienia pochodzące z kolejnych warstw, głównie torfowych, występujących w sekwencji stratygraficznej. Najsłabiej reprezentowane jest osadnictwo późnopaleolityczne i mezolityczne, w tym sezonie poświadczone głównie przez pojedyncze kości zwierzęce. Wyjątkowym zabytkiem jest duża bryła bursztynu, pochodząca na pewno z warstwy przedceramicznej - mezolitycznej lub nawet schyłkowopaleolitycznej. Najwięcej znalezisk pochodzi z wczesnego i klasycznego okresu kultury Zedmar. Z warstwy wczesnozedmarskiej zwracają uwagę wytwory z poroża: fragment harpuna z jednym zadziorem (typowy dla późnoatlantyckich zespołów o tradycji maglemoskiej), miniaturka siekierki, oraz wąski kilof złamany na wysokości otworu. Warto odnotować fr. naczynia wąskootworowego o baniastym brzuścu z karbowanym brzegiem i gzymsem u podstawy szyi (analogia do naczyń późnowstęgowych), a z klasycznego okresu Zedmar - wiór z importowanego krzemienia pasiastego. W najwyższej warstwie występowała ceramika późnoneolityczna, ornamentowana sznurem (głównie wykop SZ).
W tym sezonie kontynuowano eksplorację chaty (wykop SZ). Odsłonięto południowo - zachodni narożnik o wymiarach 2,6x2m, do którego przylegał od zachodu przedsionek(?) o wymiarach 1,40x1,30m. Ten płaskodenny obiekt zawierał kości zwierzęce, liczne krzemienie i ceramikę późnozedmarską. Uwagę zwraca znalezisko małej ceramicznej łyżki. Natomiast w wykopie E odkryto gałęzie i pnie drzew leżące prostopadle do byłej linii brzegowej jeziora - pomost(?) oraz skupienie kamieni i liczne fragmenty poroża jelenia ze śladami cięć - pracownia(?). W obecnym sezonie nie odkryto jednak nowych grobów, choć pojedyncze znaleziska kości ludzkich sugerują obecność pochówków tymczasowych.
Najliczniejszą grupą zabytków są pokonsumpcyjne szczątki kostne (ok. 5400 fragmentów, w tym ok. 8% to kości ryb), następnie krzemienie i ceramika (po ok. 1200) i wytwory kościane (wraz z fragmentami poroży jelenia - ok. 180 fr.). Pobrano liczne próbki do badań paleoprzyrodniczych.
|
|
|
|
)